جوزف چیلتون

طی دهة گذشته «خلاقیت در تعلیم و تربیت» بازار بسیار گرمی داشته است. گیلفورد در نطقی که پس از انتخابش به عنوان رئیس انجمن روان شناسی آمریکا در سال 1950 ایراد کرد، تقاضا کرد که در تحقیقات روانشناختی به «خلاقیت» توجه بیشتری مبذول شود. خوشبختانه بسیاری از روانشناسان به این درخواست پاسخ مثبت دادند و پژوهش خلاقیت در سال های دهه 1960 و اوایل دهه 1970 واقعاً شکوفاگردید. افزون بر آن، پس از سکون مختصری به مدت یک دهه یا کمی بیشتر، روانشناسان علاقه ای مجدد به این پدیده ابراز کرده اند.

تعلیم و تربیت برای عملی کردن خلاقیت بایستی فرد را برای کاری آماده کند که هنوز وجود ندارد و ماهیتش را حتّی تصور هم نمی توان کرد. این امر تنها به این طریق انجام می پذیرد که به کودکان آموزش داده شود چگونه یاد بگیرند و به آنها نوعی انضباط فکری داده شود تا آنهارا قادر سازد که اندوختة عقلی بشر را صرف مسائل تازه کنند .

من و شما به عنوان آموزگار احتمالا در بعضی از موارد در یادگیری دانش آموز خود دچار درماندگی شده ایم و با تحقیق و تبادل نظر به این نتیجه می رسیم که دانش آموز ما دچار نوعی اختلال در یادگیری می باشد که برخی از موارد اختلالات را در اختیارتان قرار می دهیم

مقدمه

معمولاً در هر خانواده مسئولیت تربیت فرزند منحصراً متوجه پدر و مادر است، پدر و مادری که منشور تربیتی فرزندان را بر اساس دیدگاه ها و روش های بزرگان دین استوار می سازند و در تشکل شخصیت فرهنگی اجتماعی نوباوگان عزیز خویش همت مصروف می دارند و گام به گام فرزندان را مراقبت و مشایعت می کنند و آنان را به کردار خوب و مطلوب تشویق، و از رفتار نابهنجار باز می دارند.

بدین ترتیب دیری نخواهد گذشت که جامعه آن کشور از سلامت فکری و جسمی و روحی کافی برخوردار خواهند شد و مادام که این مراقبت برقرار باشد هیچ یک از ویروس ها و میکروب های جوامع آلوده قادر نیست که سلامت خانواده را به مخاطره افکند.

بنابراین یکی از وظایفی که خداوند تبارک و تعالی بر دوش انسان قرار داده، مسئولیت خطیر تربیت فرزند توسط پدر و مادر می باشد که در این مبحث سعی گردیده به طور مختصر به روش­ها و موانع تربیت پرداخته شود.

کلید واژه:تربیت(برگرفته از «ربو»به معنای زیادت)، ولد(فرزند)، وظیفه(کار و خدمت)، شخصیت(ذات هر شخص)، عاطفه(مهر و علاقه شخصی)

آنان که در انتظار زمان نشسته اند آن را از دست داده اند